Tarihsel Kimyamızın İçindeki Tekamül Eğitimi

Tekamül Eğitimi

Tarihsel kimyamızda yer alan tekâmül eğitimi günümüzde niçin önem arz etmektedir acaba? 

Zimamı elinde bulunduran nâdide milletimizin ufkunda gaye 'insan' olmakla birlikte gâyet'ül gâyesi de 'insaniyet-i kübrayı' yakalamaktır. 

Kafa - kalp bütünlüğünün sağlandığı tekâmül eğitimiyle  dırahşan çehreli evlatlar bu sayede iki kanatlı kuş misali yetişme şansına da sahip olacaklardır.

Bu nedenle günümüzde insana bahşedilen donanımın kazınımının kafa ve kalp izdivacının sağlandığı bir eğitim metodolojisiyle gerçekleşeceği aşikardır. Kalbî hayatın zaafa dûçâr olmadan sadece dünyaya dönük bir tâlim ve tahsille yetinmeyip uhrevî pencerenin de her dâim çocuk ruhunda diri tutulması gerekmektedir. Zira bugün çocuklarımızı bekleyen tehlikelerin başında onların mâneviyattan uzak yetiştirilmeleri gelmektedir. 

Günümüzde  elinde diploma tomarları ile karşı karşıya kaldığımız gençlerle alakalı toplumda nesil enkâzının sayısız hazin misâlleri vardır. Ahlak zedelenmesi yaşandığı günümüzde çocuklarımızın sînelerine îman ve Efendimiz(sallallahu aleyhi vesellem)'in yüce ahlâkının kalplerde otağı kurmasıyla hakiki manada gelecek nesillere miras sunulmuş olacaktır.

Duygulardan mahrûmiyete sebep olmadan hakiki vicdan ufkununu yakalamanın ifadesini, İstiklâl şâirimiz Mehmet Âkif şu şekilde beyan eder;

"Îmandır o cevher ki, ilâhî, ne büyüktür,

Îmansız olan paslı yürek sînede yüktür".

Asr-ı cehalet devrinde Arap toplumu, bugün bile anlatılırken tüyleri diken diken eden cahiliyye gayyasının içinde yüzmekteydi. Korkunç bir karanlığın içinden muazzam bir asr-ı saadet devresine kısa zamanda geçiş kolay olmamıştır. Zira iç ve dış nûrları sönmüş bir toplulukta insan kıymetinden mevz-u bahis edilemez.

İşte o karanlık devirden bir tablo. Rûhânî aydınlıktan mahrûm olunan bu cehalet döneminde kızlar diri diri toprağa gömülür ve kendilerince kız çocuğu sahibi olmanın verdiği acziyetten kurtulduklarını zannederlerdi. Hadiseyi daha küllî bir nazarla ele alacak olursak, o karanlık devrin insanları altından kalkamayacakları bir vebalin altına girmişlerdir ama İslam fıtratı üzerine doğan her çocuk gibi o gününün kızları cennete gitmişlerdir.

1500 yıl sonrasına geldiğimiz günümüzde ise yetişkinler olarak, geleceğin imarına çalıştığımız gençlerimizin kalp ve kafa dünyalarını imar edemedik. Asr-ı cehaletteki kızlar ceseden gömülüyorlardı ancak mânen kurtuluşa ermekteydiler. Günümüz gençleri ise ceseden ölmüyor fakat kalp hayatları, uhrevi dünyaları ölmektedir. Netice olarak asr-ı cehaletin kız çocuklarının durumu mu daha ciddi, yoksa iman mahrumiyeti yaşatılan günümüz gençlerimizin  mi durumu daha ciddi?

Dünyada Mevsimsel Mutluluk Dağıtanlar!

Dünyada Mevsimsel Mutluluk Dağıtanlar

Bugün dünyanın değişik ülkelerinde uzmanlar 'mutlu insan' profili için değişik teoriler ortaya koymaktadırlar. 

Doğu ve batı endeksli teorileri incelediğimizde, doğuda mistik bir modelin ön planda olduğu ve ruh üzerindeki terapilerle temâdi bir mutluluğa yelken açması amaç edinilmiştir. 

Batı insanı ise zihinsel mutluluğu, kafa mutluluğunu sağlama noktasında bir model ortaya koyarak çeşitli kişisel gelişim modelleri ortaya çıkarmışlardır. 

Biri Kai-zen teorileri ile kâmil insan arayışında mutluluk çizgisini ortaya koyarken 'aklı' ihmal etmiş, diğeri de NLP modeli ile kişisel gelişim paradigmaları çerçevesince aklı ön planda tutup 'kalbi' ihmal etmiş ve her iki öğreti de mevsimsel reçeteler sunmaktan öte gidememişlerdir. Hâlâ geçici mutluluk prospektüsleri ile oyalanan doğu ve batı, maalesef intiharların önüne geçememekteler. 

İnsanın fabrika ayarlarındaki inanç modu aktif hale getirilmediğinden de bu üzücü hadiseler yirmi birinci yüzyılın çocuklarınca sıradanlaştırılmıştır. Oysa ki intihar, insanın kendine savaş açmasıdır. Saldırısını kendine yöneltmesiyle ortaya çıkan kişilik bozukluklarının sonucudur. Dünyada mevsimsel mutluluk dağıtanlar, kişinin kendisiyle mücadelesinden çıkacak özgüvene yatırımla, insanlara durum endikasyonları sunmaktalar. Ancak intihar,  inanç perspektifiyle kulluğun iflasıdır. 

Madde ve mânâ eğitimi adına dünya ölçeğindeki eğitim formatlarının günümüz insanına sağladığı katma değerin ihtiyaca cevap verip vermediği ortadadır. Zira kanat var şahini padişaha uçurur, kanat var akbabaları leşe uçurur.

Bireyin İştihası Konsepti

Bireyin İştihası Konsepti

Günümüzde insanlar, 150 m2 lik evlerde kendilerini asimetrik detaylarla hareketlendirilmiş    tasarımıyla 

derin ve geniş hacme sahip kompakt bir yelpaze içerisinde  adına 'yaşam ünitesi' denilen televizyon dünyasında kaybolup gitmektedir. Bunun adına yaşam ünitesi değil 'ölüm ünitesi' demek daha uygun düşer. Nitekim eskimez insanlar bu yaşama 'mezar-ı müteharrik' kavramını daha muvafık görürler.

İnsanın hayat konsantrasyonu hayata verdiği anlam değeriyle ivme kazanır. Nitekim yaşamın anlamını kaybetmek, yaşamayı kaybetmekten daha kötü bir durumdur. 

Günümüzde ev dediğimiz hânede baba yürüyen hizmetli, anne aşçı ve çocuklar da yemekhanede yemek yiyen müşteri anlayışı ile bir yaşam sürmektedir. Oysa ki mutfak ve lavabo arasında mekik dokunan bir aile yuvasından vizyoner bireylerin tevellüd etmesi muhaldir. Tüketim endüstrisinin kurbanı olan asrın insanı , bireyin iştihası  konseptini doyurmaya çalışmaktadır.

İnsanları daha da ferdîleşmeye götüren bu hayat tarzı bugün kısır döngüye dönmüş ve aileler arayışa geçmeye başlamışlardır. Unutulmamalı ki çocuklarımızda zihnî kirlenmeye medar  argümanları hayatın gayesi addettiğimiz sürece kalbin tasaffî olması mümkün hale gelmeyecektir.

Ataletin Kaynağı

Ataletin Kaynağı

21.yy. insana, Yüce Yaratıcı tarafından ihsan ve ikram edilen cevherleri kaybettirip kişiyi et ve kemik doldurulmuş bir deri çuvala indirgemiştir ki , bu ahval insanı yalnız menfaatini düşünür hâle getirmiştir.

Dünyada olmanın bir maliyeti , bir bedeli var. Unutulmamalı ki insan,  fotosentez yapmak için gönderilmemiştir dünyaya. İnsanlık medeniyetinin kâmil manada inşa projesine evde çizgili pijamayla oturarak sahip çıkamayız. 

Mânâ köklerimizden neş'et eden ve cehaletin panzehiri olan meseleleri yarı uykuyla götüremeyiz. Günümüzde atalet , yeknesaklık ve heyecan yorgunluğu insanların ufkuna nezle gibi bulaştı. 

Psikolojik bir kanser olan ataletin ikametgâhı beyindir. İnsanlar, başlarına gelen olaylardan değil, o olayları yorumlama şekillerinden atalete düşerler. Beynin ürettiği düşünce plazması açısından da, gayesi yokluk olan kişiler sınırlı düşünceye sahip oldukları için güdü ve motivasyon oluşturamazlar. Unutulmamalı ki sınırlı düşünceler , sınırlı insanlar üretir. Kendini sınırlandıranlar da sınırın ötesine düşman olurlar.

Hayat Merdiveninizin Dayandığı Duvar Yanlış mı?

Hayat Merdiveninizin Dayandığı Duvar Yanlış mı?

İnsanların hayat tantanası içerisinde odaklandığı ve ehem arzettiği şeylerin değer ölçüsü birbirinden farklıdır. Fıtratın sanatındaki hârikuladelik olan, 'bir şey ne kadar küçükse kıymet-i harbiyesi de kainat çapındadır' anlayışıyla hadiselere bakmak ve değer atfetmek insandan beklenen bir istidat yeteneği olsa gerek.

Kâinatın içerisinde ilk insandan günümüze kadar değişmeyen bir şey varsa, o da kâinatın câri kanununa yerleştirilen her şeyin farkındalık sahası içerisinde bir

kadr ü kıymete sahip olduğudur. Her dâim öğrenmeye muhtaç olan beşerin, istidatlarını keşfetme yolculuğunda bir dalgıç hassasiyeti göstermesi elzem gözükmektedir.

İnsanoğlunun ilk hayvanlar âlemi belgeselini canlı izleyen Kâbil'in aldığı farkındalık eğitimine kıyasla, bizler acaba hangi ruh dünyamızla günümüz belgesellerini izlemekteyiz? Su içmek isteyen bir antilop sürüsünü takip eden timsahların avlanma anları mı, yoksa bir çıtanın hızla kaçmaya çalışan ceylan yavrusunu yakalama anları mı size keyif vermektedir? Ya da bacağı yaralanan bir fil yavrusuna sürüsüne katılabilmesi için anne filin refakat ettiği belgesel anları mı ruh dünyanızda sükûn rüzgarları estirmekte veya tefekkür dünyanızı kanatlandırmaktadır? Veya hayat mücadeledir düşüncesi mi farkındalık eşiğinizi oluşturmaktadır?  Dikkat edin tavşan tilkiden daha hızlı koşar. Çünkü tavşan 'hayatı' için,  tilki ise 'yiyeceği' için koşar. Acaba insanoğlu nefes alıp verdiği bu dünya hayatında hangi maksatla koşmaktadır?

Görülüyor ki insan yaratılış itibari ile işin bidayetinde öğrenmeye muhtaç iken nihayetinde tâlim ve terbiye ile terakki ederek donanım sahibi olmaktadır. Bu da farkındalık pusulanızı, öğrenmenin öğrenilmesine  endeksli tevcih ettiğinizde gerçekleşecektir. Yoksa insanların hayat merdivenlerini tırmanıp zirveye vardıklarında karşılaşacakları durum, merdivenin dayandığı duvarın yanlışlığı olmasından öteye gitmeyecektir.

Marka Ürün Marka Ürünlerde Sergilenir!

Marka

"Büyükşehirde adamın biri şehir merkezinde gezerken, yeni açılmış beş katlı bir mağaza dikkatini çeker. Giyimden züccaciyeye, ev dekarasyonundan temizlik ürünlerine kadar her şeyin olduğu bu mağazaya girip, bir kravat alma bahanesi ile gezeyim diye düşünür. Girişteki görevli bayana yaklaşarak:

-'Ben bir kravata bakacaktım da' der.

Standdaki görevli bayan:

-'Kravat reyonumuz bir üst katta beyefendi' der.

Adam bir üst kata çıkar ve görevliye kravat için geldiğini söyler.

İkinci kattaki görevli bayan:

-'Beyefendi! Kravatı desenli mi, desensiz mi düşünürsünüz? der.

Adam:

-'Desenli olsun' der.

Görevli bayan desenli kravatlar için adamı bir üst kata yönlendirir.

Adam yavaş yavaş sinirlenmeye başlar, kocaman mağazanın içerisinde kravat reyonlarının ayrı ayrı yerlerde sergilenmesinden.

Üçüncü kata çıkan adam:

-'Desenli bir kravata bakacaktım hanımefendi' der.

Bayan:

-'Kravatınız puanlı mı olsun, puansız mı?' der.

Adam:

-'Puanlı olsun' der.

Görevli bayan adamı bir üst kata yönlendirir.

Adamın artık iyice sinir katsayısı artmaktadır. 'Neyse' der ve merdivenleri adımlar.

Dördüncü kattaki görevli bayana:

-'Hanımefendi! Ben desenli ve puanlı bir kravat almak istiyorum' der.

Bayan:

-'Beyefendi! Kravatın renkleri ağır tonda mı yoksa hafif tonda mı olsun?' der.

Adam sinirli bir şekilde:

-'Hafif tonda olsun' der.

Bayan, adama bir üst kattaki reyonda bulabileceğini söyleyince, adamın şarteli atar. Hızlı ve öfkeli bir şekilde merdivenleri çiğnerken, bir taraftan da mağazanın nasıl olsa son katına çıkıyorum, çatıya yönlendirecek halleri yok ya! diyerek beşinci katın görevlisine yaklaşır ve:

-'Hanımefendi! Ben desenli, puanlı, renk tonları hafif olan bir kravata bakacaktım' der.

Görevli bayan:

-'Evet aradığınız kravat tam da bu reyonumuzda' der adamın önüne sergiler.

Adam, bir anda beş katlık yorgunluğunu unutacak seviyeye gelir. Tam da kravatı almak için elini uzattığında, bayan görevli engel olur ve:

-'Beyefendi! Bu kravatı hangi gömleğinize takacağınızı öğrenebilir miyim?' der.

Adam sinirli bir şekilde:

-'Yahu istediğim gömleğime takarım, size ne?' diye cevap verir.

Görevli bayan, gayet soğuk kanlı bir şekilde:

-'Beyefendi! Bizim mağazamızın bir vizyonu var. Marka ürün marka ürünlerde sergilenir. Bizim genel prensibimiz bu. Biz alınan ürünleri müşterimizin üzerinde mutlaka görmek isteriz' der.

Adam, ısrarlı bir şekilde kadına direndi ise de kravatı alamaz. Ve öfke boyutunun mağazaya sığmaz haliyle beş kattan aşağıya doğru hızlı hızlı inmeye başlar. Tam birinci kattaki dönerli çıkış kapısına geldiğinde, elinde klozet olan bir müşteri ile karşılaşır. Şaşkınlığın merakında, elinde klozet olan adama:

-'Hemşerim! Elindeki bu klozetle nereye gidiyorsun?'

Adam cevap verir:

-'Ben bu mağazaya bir tuvalet kağıdı almak için gelmiştim de....'😄 

Farkındalık

Farkındalık

İlk aile Ademoğullarından Hâbil ve Kâbil’in yaşadıkları insanoğlu için ibretâmizdir. Kâbil malum olan cinayet fiilinden sonra insan melekesi olarak akledemediği cansız bir Hâbil’i ne yapacağım sorusuna cevabı, Allah bir kargayla verdirmiş ve farkındalık oluşturmuştur.

İnsanın iç aleminin dalga boyutunu değiştiren yegane unsur, farkındalıktır. Ruhun penceresi olan göz, düşünme eyleminin de anahtarıdır. Onun için dir ki 'rü'yet' ve 'rey' kelimeleri aynı kökten türemişlerdir. Bazen insan için rü'yet vizyon olur büyük resmi görür, bazen de kendince güdük profilli bir hal alır.

Görme ve karar kılmada âciz insanoğlunun çok defa 'görmez misiniz ki!' veya 'düşünmez misiniz ki!' hitaplarıyla karşı karşıya kalmasının sırrı da buradan kaynaklanmaktadır.

Tünel görme hastalığı içindeki toplumun gördüğü şeyler üzerinde keçeleşmiş düşünceler içinde kalması, muhakeme gücünün azlığından kaynaklanmaktadır. Bir toplumda sürü psikolojisinin oluşmasındaki temel etkenin, farkındalık oluşturma gayretlerinin  azlığı olduğu söylenebilir. Nitekim motivasyonun en önemli bileşeni farkındalıktır. Bu sebepdendir ki 'uydum hazır olan kalabalığa' niyetiyle hareket edenler bugünün sürüsünün bir parçası olmuşlardır.

Zamanı Öğüterek Değil Zamanı Gözeterek Yaşama

Zamanı Öğüterek Değil Zamanı Gözeterek Yaşama

'Acûliyet şeytandandır, o işlerde  hayır yoktur, teennî ise Rahmandandır'  düsturu insanoğluna tiryak olmuştur. Teennî, zamanı öğüterek ağır vasıta gibi çalışma değil, zamanı gözetip işin vaktinde sür'atle yapılmasının adıdır. Bu nedenle acelecilik mezmum, sür'at makbul karşılanmıştır. Bu bağlamda söylenen ‘acele etmeden seri ol’ sözü mânidardır.

            'Bir Profesör yolda giderken önüne bir kadın geçiyor. Kadın diyor ki;

         -Hocam benim oğlum sizin fakültede okuyor, öğrendim ki 4 yıl okuyacakmış. Benim bir tek evladım var, bu bana lazım. 4 yıl değil de 2 yılda fakülteyi bitirme imkanı yok mudur? Bana yardımcı olsun işine gücüne baksın.

            Profesör diyor ki; ‘bak kadın, sen bana cevap ver. Senin oğlun ne olmak ister? Bir ceviz ağacı 30 yılda yetişir, fakat bir kavak ağacına 3 ay kâfidir. Kavak ağacı mı olmak istiyor, ceviz ağacı mı?'

Evet ceviz ağacından mobilyalar olur, yıllarca kullanırsın ve o mobilyalarla övünürsün. Ancak kavak ağacından domates kasaları, üzüm kasaları  olur. Planyaya bile gelmez, marangoz o kasaları işlemez çırağa verir, ondan mobilya olmaz. Unutulmamalı ki bir şeyin maddeten büyük olması mahiyetinin de büyük olduğu anlamını  taşımamaktadır.

Mükerrem ve mükemmeliyyete açık yaratılan insanoğlunun, hayat serencâmesinin imbiklerinden geçerken tâlim ve terbiyesi alelaceleye getirilmeden istidatlarının neşv ü nemâ bulması yolunda çaba harcanması, zamanın mirasçılarına bir vazife olsa gerektir. Zira damla, kendini tamamlayınca damlar.