'Evlilik ve Karakter'

Evlilik yaşlarında evlatlarımızın en az yirmi maske ile birbirlerini tanıma gayreti, karakter uyumsuzluğunun da temelini teşkil etmektedir.

Depreme dayanıklı bir bina için olmazsa olmaz iki önemli husus var iken, evlilik inşaasında da iki ehem mesele vardır. Zira depreme dayanıklı bina yapımında zemin etüdü ne kadar değerli ise evlilik müessesesi öncesi kız ve erkek cenahlarının aileleri de o kadar kıymetlidir.Bina için malzemeden çalmamak ne kadar değerli ise, evlilik öncesi adayların birbirlerinden karakter  özelliklerinden çalmamaları da o kadar kıymetlidir. Çünkü günümüz toplumu; kalp, vicdan, insaf, vefa, ruh, sevgi, dürüstlük, maneviyat, ahlak gibi değerler malzemesi çalınmış insanlarla doludur.

Karakter eğitiminin ihmale uğradığı günümüze baktığımızda, bencil bir toplum oluşturma gayretinde olan gönül mağdurları, günümüz nesline 'sana özel' anlayışını enjekte ederek geleceğimizi tüketmektedirler. Oysaki büyük insan olan kainatın cari kanunundaki yer çekimi ne ise, küçük kainat olan insanın da bencillik hassesi olan hodgamlık aynı yörüngededir. Nitekim iki hususiyet de yutucudur.

'Erkek ve Kadın'ın En Büyük Ortak Mutluluk Sebebi'

Fıtrat eksenli insan dokusunu muhatap aldığımızda, insanların duygu dilini de çözmüş olacağız.Böylece umumi manada cinsiyet tabanlı fıtri davranışları anlamakta da zorluk çekmeyeceğizdir.

Düşünme melekesi açısından erkeklerin beyninin sol tarafını, kadınların ise beynin sağ tarafını aktif olarak kullandığı bilinmektedir.Onun içindir ki erkekler olaylar karşısında 'analitik çözümler üretirken', kadınlar 'duygusal' öncelikleri daha ön plandadır.

Büyük mağazalardan  tutun da bakkaliyelere kadar  alışveriş için dolaşan erkeklerin elindeki alınacaklar listesi, onun fıtriliğini göstermektedir. Bir evli çiftin alışverişi sırasında erkek, 'kaliteli ve ucuz  olsun' düşüncesi ile hareket ederken, kadın, 'üzerimde nasıl gözüküyor?' ışık hızı sorusuyla hemhaldir.Erkekler alışverişi bitirdikten sonra mağazayı yerinde bırakırken, kadınlar eve getirmeyi tercih edecek kadar içselleştirirler.İnsana cari verilen bu özellikler, iyi veya kötü mülahazasıyla değerlendirilmesi yanılgısı içermemelidir. Temelinde birbirlerini bilen ve tanıyan bireyler olarak çözüme medar hususlar ihtiva etmelidir.

Mesela erkekler canı sıkıldığında kabuğuna çekilir ve düşünür. Onun sığınağı 'düşünmek'tir yani. Kadın da bu durumda devamlı 'neyin var?' sorgusuyla erkeğin karşısına çıkarsa, zulümden öte bir iş çıkartmamış olur. 

Kadınlar ise canı sıkıldığında konuşma ihtiyacı duyar, muhatap arar, sahiplilik bekler. O anda erkek, kadını dinlemeli ve eşine seçenekler sunabilmelidir. Onun için erkekler muhataplarının fıtriliğini bilmeden kadınlar için ' dır dır' deyimini kullanırlar.Oysa ki o anda kadının sığınağı  konuşma ihtiyacında saklı. Zoraki dinlemeler ise muhatapları daha da yormaktadır.Zira fıtrilikten uzak böyle bir iletişimin serüveninde eşler birbirlerinin söylediklerinden çok, söylemediklerini anlamaya veya söylenenlerin arkasındaki niyetleri anlamaya çalışırlar.'Bunu benim iyiliğim için yaptığını söylüyorsun ama senin asıl niyetin başka' gibi serzenişlerin temelinde bu anlayış olsa gerek. 

En-nihayetinde, ortaya çıkan sorunlar karsışında erkekler sonuçlarla, kadınlar süreçlerle ilgilenirler.Erkek ve kadın ile ilgi bu farklı fıtri özellikler, insanları tanımada bir kitabın ön sözü değerindedir.Bunun içindir ki evliliklerde rol biçimi, fiziksel ve ruhsal donanımın farklılığından kaynaklanmaktadır.Yani biri diğerinden üstünlüğünden değil, verilen donanımın gereğidir o vazife. Rol karmaşası yaşanarak ortaya çıkan problemlerin çözüm reçetesi ise tek cümlede saklı: 'Sizin en büyük ortak özelliğiniz aynı gün evlenmeniz ve aynı gün anne-baba olmanızdır.' Bundan daha büyük mutluluk sebebi olabilir mi? Keşke karı kocalar, nasıl birbirlerini değiştirebilirime bedel, nasıl mutlu oluruza kafa yorsalar da gerçek manada  ebeveyn olunabilse.